ప్రధాన కంటెంట్‌కు దాటవేయి

యెషయా 23

 1. తూరును గూర్చిన దైవోక్తి: తర్షీషు నావలారా! మీరు శోకింపుడు. మీ తూరు రేవు ధ్వంసమైనది. ఆ నగరములోని ఇండ్లు ధ్వంసమైనవి. కిత్తీమునుండి మరలివచ్చుచు మీరు ఈ వార్తను వింటిరి.

2. సముద్రతీరవాసులారా! అంగలార్చుడి. సముద్రము దాటుచుండు సీదోను వర్తకులు తమ సరుకులతో నిన్ను నింపిరి.

3. మీరు మీ ప్రజలను సముద్రములకు ఆవలికిపంపి షీహారునది. ధాన్యమును నైలునది పంటనుకొని తెచ్చి, ఎల్లజాతులతో వ్యాపారము చేయుచున్నారు.

4. సీవోను నగరమా! నీవు సిగ్గుపడుము. సముద్రమును, దాని గర్భమును “నేను ప్రసవవేదనను అనుభవింపలేదు కుమారులను గాని, కుమార్తెలనుగాని పెంచలేదు” అని పలుకును.

5. తూరు నాశనమైనదని విని, ఐగుప్తీయులు విస్మయము చెందుదురు.

6. సముద్రతీర వాసులారా! మీరు శోకింపుడు. తర్షీషునకు పారిపొండు.

7. ప్రాచీన కాలముననే స్థాపింపబడినదియు, సంతోష నిలయమైనదియునగు తూరు పట్టణమిదియేనా? సముద్రతీర ప్రదేశములకు ప్రజలనంపి అచట నూత్ననగరములను నిర్మింపజేసిన పట్టణమిదియేనా?

8. తూరునగర వ్యాపారులు రాజులవంటివారు. ఆ నగరవర్తకులు లోకమున సుప్రసిద్ధులు. అన్యులమీద పరిపాలనము నెరపు తూరునకు ఈ దుర్గతి పట్టించినదెవరు?

9. సైన్యములకధిపతియైన ప్రభువే ఈ నిర్ణయము చేసెను. ఆ నగరవాసుల పొగరణచుటకును, ఈ లోకమున ఘనులుగా చలామణి అగువారిని మన్నుగరపించుటకును ఆయన అటుల చేసెను.

10. తర్షీషు కుమారీ! నీ దేశమునకు ఇంక నిర్బంధములేదు. నైలునదివలె దానిమీదికి ప్రవహింపుము.

11. ప్రభువు సముద్రముమీద తన హస్తమునుచాచి రాజ్యములను కూలద్రోసెను. ఆయన తూరు ప్రజల వ్యాపార కేంద్రములను నాశనముచేయ నిర్ణయించెను.

12. ప్రభువిట్లనెను: “సీదోను కుమారీ! చెరపబడినదానా! నీ ఆనందము అంతరించినది. నీ జనులు పరపీడనకు గురియైరి. నీ ప్రజలు ఓడనెక్కి కిత్తీమునకు పారిపోయినను, అచటకూడ సురక్షితముగా మనజాలరు.”

13. అదిగో కల్దీయులను చూడుము! తూరుమీదికి వన్యమృగములను విడిపించినదివారే. వారే ముట్టడిమంచెలను కట్టి తూరు ప్రాకారములను పడగొట్టిరి. ఆ నగరమును నేలమట్టము చేసినది వారే.

14. తర్షీషు నావలారా! మీరు శోకింపుడు. మీ తూరు రేవు ధ్వంసమైనది.

15. ఆ కాలమున తూరు డెబ్బదియేండ్ల పాటు విస్మరింపబడును. ఇది ఒక రాజు జీవితకాలమునకు  సరిసమానము. ఆ డెబ్బది యేండ్లు ముగిసిన పిదప తూరు గతి ఈ ప్రసిద్ధమైన గీతములోని వేశ్యగతి వంటిదగును.

16. “విస్మృతికి గురియైన వేశ్యాంగనా! నీవు తంత్రీవాద్యముతో నగరములోనికి పొమ్ము వాద్యము మీటి పాటలుపాడి మరల ప్రజలను ఆకర్షింపుము.”

17. డెబ్బదియేండ్లు ముగిసిన పిదప ప్రభువు తూరును దర్శించును. ఆ నగరము మరల వేశ్వా జీతమునకు భూమిమీద నున్న సమస్త రాజ్యములతో వ్యభిచారము చేయును.

18. వేశ్యజీతముగానున్న దాని వర్తక లాభము ప్రభువునకు నివేదితమగును. అది పోగుచేయబడదు, ధననిధిలో వేయబడదు. ప్రభువు సన్నిధిన వసించువారు ఆ లాభముతో మంచి భోజనము, ప్రశస్తమైన వస్త్రములు కొనితెచ్చుకొందురు.